Het dorp Epidepidou.
Sinds kort wordt het dorp geteisterd door Erpeto: reptielachtige beesten. Normaal zijn zij schuw en rustig, maar de laatste tijd lijken zij agressiever dan ooit.
Ook de trollen in de omgeving gedragen zich vreemd. De Erpeto zijn woedend omdat hun eieren zijn ontvreemd, en zij dus een groot aantal nakomelingen zullen missen.
In een groot gevecht tussen een groep helden en een groot aantal Erpeto en trollen blijkt de burgemeester van Epidepidou een monsterlijk wezen te zijn! Hij steekt de helft van het dorp in brand voordat hij verslagen wordt...

Julgamento I - Het Laatste Sacrament

De verwoesting van het dorp Epidepidou blijkt uiteindelijk groter dan allereerst aangenomen.
Het grootste deel van het dorp ligt in puin. Vele dorpelingen zijn dood dan wel gewond.
Hierdoor breekt een vreselijke ziekte uit! Een aantal van de helden die nog in het dorp zijn raakt besmet met deze ziekte en worden samen met de besmette dorpelingen in quarantaine gezet.
De rest van de helden gaan op zoek naar een geneesmiddel en eindigt uiteindelijk bij de Palaion Dendron: de Levensboom. Naast genezing krijgen zij van Sinsabor, de Stam van Farn, de opdracht om op zoek te gaan naar de tegenhanger van de Levensboom.
Tegen de schemering verschijnt een leger Bloedelven, die de helden uit het dorp verdrijven.
De helden doen daarna een ritueel bij de Levensboom, wat deels mislukt.
Epidepidou is na dit ritueel afgesloten van de buitenwereld...

Julgamento II - De Cultus van Zundratt

Aangezien niemand Epidepidou meer binnen kan komen wordt er besloten te reizen naar een ander dorp om daar een onderkomen te zoeken.
Het eerste dorp dat de groep helden tegenkomt is Mendoulos, een dorp ten zuid-westen van Epidepidou. In dit dorp huist de Cultus van Zundratt, die zij aanduiden met De Beschermer. Deze Cultus bestaat uit vriendelijke mensen, die de helden opvangen en genezen.
Later die dag blijkt echter dat de leden van de Cultus niet zo goedgezind zijn als zij zich voordoen. Zundratt blijkt een Demoon te zijn, die door middel van de Cultus de helden gebruikt om een zegel te verenigen! Zodra de Cultus deze zegel verenigd heeft, verschijnt Zundratt en zaait dood en verderf.
Uiteindelijk weet een dappere groep aanbidders van Farn Zundratt te verjagen met behulp van een Avatar van Farn, die hen heilig water geschonken heeft...

Expiatio Queeste 18 maart 2006

Na de vernietiging van het dorp Mendoulos wordt Sinsabors waarschuwing over de tegenhanger van de Palaion Dendron herhaald door een Paladijn van L'Ohora, welke de aangewezen groep avonturiers vraagt om spoed te maken. Hijzelf is gestuurd door Sinsabor om hen te begeleiden naar de plaats waarvan het waarschijnlijk is waar de tegenhanger van de Levensboom zich bevindt.
Een vermoeiende reis begint. Anderen voegen zich bij de reeds grote groep helden, en gezamenlijk weten zij immer meer tegenslagen te doorstaan. Naast bandieten en ander gespuis krijgen sommigen ook een aanvaring met de Grenswachters, Paladijnen van Farn welke de bossen en bospaden bewaken tegen slechtwillende indringers.
Onderweg wordt per abuis een Tombe verstoord, waardoor iets wat daar begraven lag wakker wordt uit zijn eeuwige slaap. Horden ondode wezens volgen, welke de helden belagen. Maar het grootste deel van de groep weet te overleven.
Uiteindelijk komen zij dicht in de buurt van hun eindbestemming. Hen wordt echter een halt toegeroepen door een grote groep Orcs en Trollen, welke daar een nederzetting hebben. Velen sterven, aan beide zijden. Gelukkig weten de avonturiers uiteindelijk de Orcs terug te slaan; de weg naar de Tabernakel van Mujírzan is vrij!

Expiatio I: De Tabernakel van Mujírzan

Op de grens van de Hertogdommen Prosthalatai en Zereba ligt de Tabernakel van Mujírzan. De Tabernakel zelf is een tempel aan Nyakk, de god van de dood. Nabij deze tempel ligt een dorpje, waar een aantal gilden zich gevestigd hebben.
De Tabernakel wordt belaagd door een ondodenplaag. De Baronos die heerst over de landerijen rondom de Tabernakel sterft in een groots gevecht, maar voordat hij zijn laatste adem uitblaast benoemt hij zijn opvolger: een jonge avonturier die hem hielp in zijn laatste momenten.
Orde herstelt zich deels, hoewel het dorp af en toe nog aangevallen wordt door zombies. De priester en priesteres van Nyakk die de Tabernakel bevolken waken over een machtige rituele plaats. Echter, zo blijkt na uitgebreid onderzoek, is deze plaats bevuild door een Demon. Door vier artefacten te verzamelen lukt het een groep priesters om de rituele plaats te zuiveren en de Demon uit te drijven.
De problemen zijn hierdoor echter niet opgelost. Een machtige ondode heerser genaamd Kahárdizjan wil de rituele plaats overnemen voor zijn eigen duistere plannen. Na een bittere strijd waarbij zeker twintig helden sneuvelden werd Kahárdizjan verslagen, tezamen met zijn ondode dienaren.
De Tabernakel was weer veilig. Toch?

Expiatio II: De Vierspreker

Een Profetie voorspelde de komst van een mythisch figuur, degene die de vier goden verbindt en spreekt voor hen allen: de Vierspreker.
Gedurende de dag zijn de stukken profetie bij elkaar gelegd en begint het sommigen te dagen wat er moet gebeuren om de Vierspreker leven in te blazen. "Het vierstemmig koor zal zingen in een harmonische toonaard en met een wereldschokkend timbre, aldus gedirigeerd door de dirigent die zowel Dood als Leven kent door eigen hand." Deze profetische woorden galmen nog in ieders hoofd als de edele Karras zichzelf in een groots ritueel van het leven berooft en zich voor het aangezicht van de goden stelt. Later keert hij weder, niet meer als Karras, maar als Vierspreker. Hij is beproefd door de vier goden, maar beloond om zijn moed en daadkracht.
Niet alleen keert hij terug, ook brengt hij nieuws. Er zal een Strijd moeten plaatsvinden, waar volgelingen van de vier goden strijden, om zo balans te brengen. Bloed van de volgelingen zal moeten vloeien over het Altaar der Goden. De Vierspreker stuurt volgelingen en anderen om voor hem vier delen van de Sleutel van het Slagveld te bemachtigen: vier kandelaren, van elke godheid een. Samengebracht in een ritueel verzorgen zij de creatie van de Sleutel van het Slagveld, waarmee de Vierspreker het portaal kan openen richting de plaats waar het Altaar staat; de plaats waar gestreden zal worden.
Het bloed van de volgelingen vloeit en wordt door dienaren van het Slagveld over het Altaar uitgespreid. Zolang bloed van de volgelingen van de Vier vloeit, kan er balans zijn. Nu Cheron terug is, is eindelijk de balans tussen de goden hersteld. Nu is het zaak om dit equilibrium zo te houden...

Expiatio III: Het Residu van Creatie

De Tabernakel is achtergelaten en men is richting Dar Yulak getrokken, een tentendorp in noordelijk Zereba. Dit dorp wordt bevolkt door een groep elfen die ouder blijken te zijn dan men zou vermoeden van normale elfen. Zij hebben de tijd meegemaakt dat elke godheid een elite groepering had, de Concilia. Met het terugkeren van de Vierspreker zal elke godheid ook wederom een Concilium krijgen.
Naast Dar Yulak bevindt zich een rituele plaats, een samenkomst van drie zogenoemde Leylijnen. Deze lijnen van macht lopen overal door de aarde, maar kruispunten zijn sterke rituele plaatsen. Zo ook deze cirkel, die gebouwd is op zo'n kruispunt.
Echter, de macht die de plaats heeft is reden voor anderen om die macht te willen misbruiken. Udi Bopo, een shamaan met grote kracht, weet door middel van een mystieke pilaar de krachten die in de cirkel huizen te manipuleren. Op deze manier probeert hij zich die kracht toe te eigenen. Zijn dienaren, bestaande uit orks, goblins en trollen, vormen een serieuze bedreiging voor Dar Yulak, en de kleine schermutselingen die plaatsvinden zijn slechts kleine gevechten ter voorbereiding op een groot offensief.
De nieuw gevormde Concilia en andere aanwezigen weten de aanval van Udi Bopo af te slaan en hem te doden. De beschadigde rituele plaats herstelt zichzelf gedurende de komende tijd, totdat het kruispunt van Leylijnen weer intact is...

Expiatio IV: De Woestijnvlam

De Concilia van de goden zijn gevestigd, het dorp Dar Yulak permanent bewoond door diens leden. Vriend en vijand bezoekt de plaats, op zoek naar raad, kennis, hulp of strijd. Zo arriveert op een dag een delegatie namens de Cultus van Hissdar Bischtutt, onder leiding van Kalifa Hisham al-Zahedan. Zij komen in een karavaan uit de woestijn van Zereba, en bieden kennis en hulp bij onder andere de rituele cirkel. Zij hebben gehoord van de Concilia van de goden, en zijn van mening dat ook de elementen en neutrale krachten van de wereld zelve gerepresenteerd dienen te worden in Dar Yulak. Zij roepen op tot de stichting van het Concilium Arcanum, een groepering van magie en rituelen, alchemie en hekserij.
Echter, de dienaren van Salvator, de Demon, zitten ook niet stil. Samen met een groep Ondoden en Necromantiërs richten zij eveneens een Concilium op, het Concilium Insanctum, een doorn in het oog van de goden-volgelingen. Dit Concilium Insanctum roept op tot het ontkennen van de macht van de goden, het verwerpen van hun Woord en het doen van kwalijke daden. In hun oogpunt echter, zijn het de goden die ongelijk hebben, die de mensen als slaven behandelen. Dit conflict mondt uit in een grote strijd, welke door geen van de zijden definitief gewonnen wordt.
Het is echter duidelijk dat Insanctum een macht is waar rekening mee gehouden dient te worden. Veel vragen blijven onbeantwoord, en onderzoek zal nodig zijn...

Expiatio V: Het Slagveld

Met het opstaan van de Vierspreker is een traditie geboren waarin de Concilia eens in de zoveel tijd strijden in naam van hun god op het zogenoemde Slagveld van de Vierspreker. De Vierspreker verschijnt aan de bewoners van Dar Yulak en openbaart zijn bedoelingen. De godenvolgelingen moeten de Sleutel van het Slagveld bezitten, welke slechts werkt in het bijzijn van de Vier Kandelaren. Alleen dan zullen zij het Slagveld kunnen betreden.
Niet alleen de Concilia houden zich echter bezig met het Slagveld. De Vervloekten komen te weten over de Sleutel van het Slagveld en doen er alles aan om de Kandelaren te bemachtigen, te vervloeken of te vernietigen. Ook de motieven van Concilium Insanctum zijn nog onduidelijk.
Onderwijl komen berichten binnen over een grote strijd ten noorden van Bartholia. Legioenen van ondoden en Vervloekten verzamelen zich om het land binnen te vallen. Een groot deel van Tau'Chi schijnt al onder hun controle te zijn, en ze lijken nu hun pijlen gericht te hebben op Bartholiastad en de andere grote vestingen binnen Bartholia.
Vluchtelingen uit het noorden van Bartholia bereiken ook Dar Yulak, en vragen om genezing, hulp, troost of huisvesting. Hebben de inwoners van Dar Yulak tijd en grondstoffen over om ook deze vluchtelingen, hun medeburgers, te helpen? Dat is de vraag, gezien een groep Vervloekten een bres geslagen lijkt te hebben in de linies van Bartholia, en nu regelrecht richting Dar Yulak marcheert. De eerste tekenen zijn al zichtbaar en strijd is onvermijdelijk.
De dappere helden in Dar Yulak weten echter de Vervloekten tijdelijk tegen te houden, en kunnen zich richten op het Slagveld. De Vier Kandelaren zijn nog intact en aanwezig, en de Vierspreker geeft hen de Sleutel. Op het moment dat de Concilia echter het Slagveld betreden, verschijnt een afgezant van de Vervloekten, een voodoo-meesteres met haar dienaren. Zij doen er alles aan om het Altaar van de Vier te besmeuren met hun necromantische energie.
Onverwacht echter verschijnen de dienaren van Salvator ten tonele, en richten hun volle Vergelding op de Vervloekten. Op bevel van hun meester hebben zij hun gelederen gezuiverd van alle ondoden en necromantiërs. Hun naam? Concilium Infernum, geboren uit de as van Concilium Insanctum, en zij schuwen geen geweld jegens de afgezant van de Vervloekten!
Nu dit probleem uit de weg is strijden de vier Godenconcilia onderling om hun devotie te tonen. De winnaar van dit Slagveld is Concilium Mortiis, de dienaren van Nyakk, god van de Dood. Tot het volgende Slagveld mogen zij zich Winnaar noemen...

Expiatio VI: De Golvenbreker

Feestvierende Zerebanen verschijnen in Dar Yulak, en brengen het nieuws van de Golvenbreker. Deze machtige watermagiër, door de Zerebanen Brenger van Hemelwater genoemd, schijnt honderd jaar oud geworden te zijn. Om dit te vieren trekt hij rond Zereba, ontvangt giften en geeft raad en hulp waar nodig.
Hoewel het niet de beste tijd is voor festiviteiten, wordt de Golvenbreker met alle egards ontvangen. Dit haalt even de aandacht af van de nare werkelijkheid. Uiteindelijk wordt de Golvenbreker zelfs overgehaald advies te geven over een schild wat eventueel Vervloekten tegen kan houden. Een aantal capabele bewoners van Dar Yulak wordt verzameld in het Ritualistengilde, en helpen mee aan het bouwen van het schild. Het schild echter zal tijdelijk zijn, dus een definitievere oplossing moet gezocht worden.
Nu het schild staat is het relatief veilig in Dar Yulak. In de loop van de avond echter bemerken de Golvenbreker en het Ritualistengilde dat er van buitenaf gesleuteld wordt aan het opgeworpen schild. Hoogstwaarschijnlijk de Vervloekten die door proberen te breken! Een groep dapperen besluit richting de verstoring te trekken om te zien wat er aan de hand is. Zij stuiten op een vreemd artefact welke via de grond de kracht van het schild probeert te neutraliseren. Na een hevig gevecht weten zij het artefact onschadelijk te maken. Voor even is Dar Yulak weer veilig...
Teruggekeerd in Dar Yulak staat de Vlammenloper in de rituele plaats, omgeven door rook en licht. Stemmen klinken, maar wat er gezegd wordt is nog niet duidelijk. Zij kondigt haar afscheid aan, en vertrekt naar een andere plaats, voor een doel wat onbekend is.
De volgende dag vertrekt de Golvenbreker naar een volgende plaats in Zereba. Zijn vertrek betekent tevens het einde van het schild, wat betekent dat de Vervloekten een grote aanval lanceren. Zij worden genadeloos afgeslacht door Dar Yulak en laten een indruk van naderend onheil achter. Moet Dar Yulak een manier vinden om zichzelf te verdedigen, naast zwaard en schild?